Entrevistas Mencer Vermello

JUSTICIA ROJA

2007-08-12T00:29:00.000-07:00

Entrevista a Justicia Roja, banda colombiana de Rock Proletario

Como se chama o grupo e cal é o significado do nome?

A nosa banda chámase JUSTICIA ROJA, somos da cidade de Popayan, departamento do Cauca, Colombia. O nome da banda non naceu dun día para outro, foi o producto dun constante debate sobre o tema da xustiza. Como se sabe, Colombia é un país que vive un conflito armado, social, político e económico desde hai case 40 anos. Os exércitos subversivos cotra paramilitares, outros grupos mafiosos e as forzas fascistas do estado, que se disputan o poder a e repartición do territorio nacional, o que provocou a fragmentación en zonas de influencia dun ou doutro bando nas que imperan as suas leis e as suas penas. A xustiza que propoñemos a través da nosa música é a verdadeira xustiza, que non fica en ser retributiva ou distributiva, senón que ademais é restaurativa e parte de quen sempre terá o poder e a palabra para xulgar, condenar e axustizar, é dicir, o Pobo Traballador, o proletariado. Xa que logo, a xustiza proletaria non pode ser máis que a xustiza comunista, que se encargará por todos os medios de dar a cada contrarrevolucionario, a cada fascista, burgués, imperialista ou, simplemente, a todo capitalista, o castigo merecido, sen usos simbólicos das leis (que por suposto non serán leis burguesa) e sen reparos á hora de axustizar a quen o proletariado decida.

Cando comezou a vosa andaina musical?

A banda nace en xuño de 2006, sob o nome de LA PUTA DEL PASEO OI!, con integrantes que participaran noutras experiencias musicais anteriores. A idea de formar a banda naceu do Gauche, redskin e activista da Universidade do Cacua, que leva moito tempo traballando polo comunismo. O Gauche comentoulle a idea a Mango, estudante da cidade, que estivo dacordo. Depois comezou a procura de baixista, que nun primeiro momento ia ser o Enano (irmán do Gauche), pero non podia, polo que o intentamos con Pablo, un viciño do barrio, que non tivo problemas. Conseguir un batería foi o máis complicado, primeiro contamos coa colaboración de Rodrigo, de Humano Urbano, banda de Punk; axudounos máis tarde Julián, de Skarmiento, banda de Ska, e despois Jhon, ex bateria de P-53, banda de Punk. Agora estamos probando con Santiaguito, un amigo de mentalidade rebelde que estuda nun liceo da cidade e que integramos recentemente no noso círculo de lectura marxita-leninista. Todo indica que por fin atopamos un batería permanente.

A concienciación e o estudo ideolóxico foron os aspectos chaves da formación da banda. Malia estar máis perto do aranquismo (como banda) cando nos chamábamos LA PUTA DEL PASEO OI!, o Guache e Mango lograron que a nova banda se identificase plenamente coa teoría marxita-leninista. Textos marxistas, como os de Mao e Stalin, posibilitan que fagamos unha complementación ideolóxica que nos permite ver a loita de clases desde unha ampla perspectiva e desde as experiencias dos diferentes movementos revolucionarios que se xestaron con estes autores.

En cantos concertos participáchedes?

Participamos en catro concertos e nun festival (Rocksistencia), durante un tempo estivemos parados por problemas persoais do guitarrista rítmico, mais xa reiniciamos o traballo coa banda. O 22 de xuño organizamos a primeira festa antifascista da cidade de Popayan.

Discografía?

A nosa maqueta "Cauca Insurgente" non fomos capaces de gravala por falta de fondos, pero dentro de pouco, unha ou duas semanas, sairá unha versión acústica, con catro temas propios: Sobre la Práctica, Hoces y Martill0s, Nada que negociar e Toma Universitaria).

Formación ou formación anteriores

A banda está composta por:

GUACHE: vocalista
MANGO: guitarra
ANDRÉS: guitarra rítmica
JUANKY: baixo
SANTIAGUITO: bateria

Que tipo de música facedes? De que falan as vosas letras?

A música que facemos é Oi!, moi semellante ao estilo que fan os camaradas de Komintern 43, posto que é a banda coa que máis temos interactuado, influindo moito en nós. Nas nosas letras manexamos temas coxunturais da loita política do noso país e máis específicamente da nosa cidade (manifestacións, disturbios, xornadas "de pintas" ou grafitis, etc.), así como a realización de denuncias contra as forzas represivas do estado colombiano tanto legais como a policía, como ilegais (os grupos paramilitares), os asasinatos que estas organizacións cometen, e a repercusión na sociedade que ten esta aplicación salvaxe do terrorismo de estado. Porén, coido que a parte na que máis nos gusta traballaren e, xa que logo, na que máis nos esmeramos, é na construcción de letras que describan a teoría marxista, tanto desde a perspectiva filosófica-política, como económica-política, xa que as nosas conversas entre nós e con outros copañeiros de outras bandas (principalmente cos camaradas de MAD, Rock Proletário de Perú, quen influiron moito no noso proceso).

Chegamos á conclusión de que o obxectivo real non está só en que chegado o momento derrubemos un rexime opresor para levar ao proletariado ao poder, senón que o máis importante é mudar a concepción do mundo que ten a sociedade no actual rexime capitalista, para transformá-la nunha concepción verdadeiramente social, que permita desenvolver o materialismo dialéctico até nas máis sinxelas cousas da vida.

Sentídesvos parte do movemento do Rock Proletario? En caso afirmativo, como vedes este movemento tanto a nivel internacional como no voso país?

Sentímonos representados, por suposto, cos ideais que manexa o movimento internacional de Rock Proletario, xa que ademais de ver nel un bo espazo de interacción e discusión con outras bandas, coidamos que a nosa música reflicte dun xeito idoneo as situación das xustas loitas do estudantado universitario da nosa cidade, que é o entorno no que traballamos, e son son moi semellantes ás condicións do estudantado universitario colombiano en xeral e vemos no Rock Proletario a oportunidade de expresar a nosa opinión política verbo destes temas, así como as nosas solucións e, ainda máis importante, que papel xoga o marxismo-leninismo dentre destas loitas, as suas posibeis solucións e propór a nosa maneira de aplicalas.

A nivel internacional notamos un positivo crecemento do movemento, así como un afianzamento dos principios por parte das bandas que xa pertencian a el, o que se ve reflectico nos novos traballos musicais, comunicados e medios de expresión das bandas. Tivemos oportunidade de estar en contacto cos camaradas de Perú e Chile, que nos falaron dos seus novos proxectos musicais. Falamos constantemente.

A nivel nacional, na nosa opinión, estase traballando moi ben, na medida que a situación o permite. As duas bandas de Rock Proletario Colombiano son exemplares para todos nós, e os seus traballos musicais e políticos arroxan bos resultados, así como ideas coas que nos identificamos, como por exemplo, manter viva a imaxe (a verdadeira) do camarada Stalin e as suas ensinanzas.

Que futuro lle vedes?

Tanto a nivel internacional como nacional, coidamos que o movimento vai "pa' delante", como dicimos acá en Colombia, está medrando, esta fortalecéndose e, en moitas esferas, estalle gañando terreno ao lixo comercial que soe soar nas emisoras, situación favorecida polas emisións do Complexo Nucleo Terco Radio, xa que demostraron, de novo, que o Rock Proletario é algo serio que se situa do lado do pobo traballador. Podo dar fe que na miña cidade gusta entre xoves e non tan xoves, mália a crítica (por suposto sen fundamento) que lanzan os organismos do estado, a xuventude apolítica e apática (tristemente maioritaria na actualidade) e outros sectores reaccionarios da sociedade. Hai un bo número de persoas que o escoitaron e xa o integraron entre o mellor das suas coleccións de música, practicando os valores proletarios que se difunden a través desta música. É esperanzador ver como gaña terreno entre os xoves e como volve espertar a esperanza dos vellos que pelexaron polos mesmos ideais noutras época e que nun determinado momento, ante a insondábel apatía e ignorancia, deron todo por perdido.

Qué significa para a vosa banda a pertenza a este movemento?

Para a nosa banda, chegar a pertencer ao movimento internacional do Rock Proletario seria a oportunidade de poder artellar o noso traballo xunto co de todas que o conforman, o que significaría unha indudábel mellora tanto na parte musical, como na política. Gustarianos estar en constante contacto cos camaradas do resto de bandas, discutir sobre temas, recibir críticas que nos permitan aspirar a unha cada vez maior maduración de concepctos. Sería unha honra poder pertencer ao movimento do Rock Proletario.

Como está a situación política actual no voso país? E como a vedes a nivel internacional?

A situación actual no noso país é grave, vivimos gobernados por un goberno mafioso e xenocida que propociou unha agudización do conflito armado que se desenvolve no noso país desde hai 40 anos. Desde o ano 2002, cando o fascista Álvaro Uribe Vélez, medra a represión contra todos os sectores sociais co pretexto de estar combatendo á subversión armada e ao nacotráfico, así, campesiños, obreiros, estudantes, indíxenas, profesores e demais sectores populares fomos golpeados, encarcerados, asasinados, torturados, desaparecidos..., por axentes do estado e grupos paramilitares, que son a mesma cousa, tan só que os primeiros se sitúan dentro da legalidade.

Xa que o actual goberno do noso país creou os grupos paramilitares nas décadas dos 80 e 90, non é raro que fose grazas a eles como chegou ao poder e, ademais, na actualidade, sexan estes grupos fascistas os que dominan o país tanto económica como políticamente. Coido que todo o mundo sabe do famoso "escándalo da para-política", orixinado tanto por denuncias da oposición como por traicións internas.

Desde a perspectiva que manexamos no noso entorno, que é a Universidade Pública, a problemática é moi semellante á do resto de sectores populares, pois nos enfrontamos a mesma política gobernamental e a represión é a mema, igual de sanguenta. Os estudantes universitarios enfrontamos unha crise educativa orixinada pola política privatizadora que desenvolve o goberno no marco do neoliberalismo e a apertura económica que comezou no noso país ao comezo da década dos 90. A universidade pública padece recortes orzamentais dunha terríbel magnitude cada ano, o que repercute en detrimento da calidade dos medios educativos e, por extensión, na formación dos futuros profesionais. Desde 2003 vense implantando en todas as universidades públicas do país o decreto 2566, que non é outra cousa que a americanización da educación en Colombia, que busca graduar profesionais aptos para servir ao mercado capitalista, meramente técnicos, eliminando as materias humanísiticas e preparando sinxelamente servos para o mercado. A pelexa é diaria contra estas reformas e outras tantas que afectan á nosa educación, pero, por desgraza, os movimentos estudantis están moi divididos e, mália conseguir certas cousas na loita, hai moitas que non se consiguen porque o fascismo desfai os movimentos ben sexa dilatandoos e xerando o cansazo de quen están pelexando ou asasinando e reprimindo. Valéndose do conflito armado, o estado colombiano ve a oportunidade para recibir fondos dos EEUU cos que intensifica a represión e a corrupción no país. Ademais, o conflito tamén o utiliza como pantalla para eliminar inimigos políticos, como foi o caso da Unión Patriótica nos 80 e 90. En Colombia son moi comúns as mortes a sangue frio de sindicalistas ou estudantes, trasladando os seus corpos, vestidos con uniformes militares, desde a cidade até as areas rurais, para aparecer nos informativos como subversivos mortos en combate. Como a prensa colombiana está totalmente posicionada do lado do goberno, reina a desinformación no pobo.

Malia este triste panorama, non nos rendimos. O proletariado e todas as clases populares estiveron, están e estarán sempre en pé de loita, resisitindo até as últimas consecuencias dos nosos actos, porque esa é a disposición que como verdadeiros revolucionarios debemos ter. Durante este ano 2007, notamos que o pobo colombiano comezou a reaccionar diante destes ataques do goberno, e comezan a darse condicións para que a xente poda mudar de mentalidade sobre as cousas, porque, sinxelamente, está cansa de padecer o desangramento por parte do goberno. As manifestación fanse máis constantes, os disturbios tamén, a xente, grazas ao traballo de concienciacón de moitas organizacións, está perdendo, pouco a pouco, o medo a enfrontarse ao estado e ás suas forzas. Os movimentos antifascistas como RASH están medrando e estanse levando a cabo acción contundentes e marabillosas na cidade de Bogotá como o primeiro FUCK THE RAC en Colombia e a Marcha Antifascista do 20 de abril, grazas ao estupendo traballo dos camaradas de RASH Bogotá. Repítese este traballo en moitas organizacións sociais, quen motivaron o que semella ser un pequeno comezo dunha grande concienciación de clase que, nun futuro, canto antes mellor, permitirá acadra mellores logros.

Hoxendía, polo menos na Galiza, a mocedade está despolitizada, como a vedes no voso país? Coidades que a existencia de bandas como as nosas pode axudar a mudar a situación política da mocidade actual?

Este problema tamén está presente en Colombia, a xuventude prefire escoitar reggaeton (unha música eminentemente machista) e falar de marcas de coches, séries de televisión ou calquer outra parvada, no canto de se preocupar pola situación do país que supostamente non lle afecta (non sei en que planeta vivirán ou se agardan que a guerrilla combata nas ruas ou algo así) ou porque teñen cartos para pagar a educación privada. Tamén conta a desinformación dos grandes medios e educación prosubmisión que se recebe nesta sociedade.

Sinceramente, coido que o Rock Proletario só pode axudar a politizar a xuventude cara ao antifascismo nunha pequena proporción. Por que? Porque os patróns sociais ainda non mudaron e moita xente ao escoitar un son como o do Punk, o Oi! ou o Hardcore prefire cambiar de música (ou polo menos así acontece na miña cidade). Por favor, non quero que se me malinterprete, non estou a dicir que o Rock Proletario teña que cambiar, xa que sería ilóxico que o fixeran, porque as prácticas levadas a cabo polo movimento son moi boas. O que quero dicir é que a pesar de que pode axudar, o Rock Proletario só non é suficiente, hai que acompañalo dun proceso político-social, como por exemplo a lectura, espertar o interese pola teoría marxita-leninista é espertar o interese por un xénero de música que exprese os seus valores. Por iso penso que debe estar acompañado de outro proceso de concienciación.

Para rematar, engadide o que vos queirades.

Quixera engadir unha das letras de Justicia Roja para que a analise, vexan se lles gosta e recibir as suas críticas, consello ou que quixeran sobre ela e a banda en xeral:

SOBRE LA PRACTICA (GUACHE)

CONOCIMIENTO ES EL QUE OBTENEMOS
AL INTERACTUAR CON NUESTRO ENTORNO
CONOCIMIENTO ACERCA DE PROPIEDADES Y FENOMENOS
EN NUESTRAS RELACIONES CON LA SOCIEDAD Y LA NATURALEZA

PERO NO PUEDE HABER CONOCIMIENTO AL MARGEN DE LA PRÁCTICA
Y NUESTRO SABER DEBERA GUIAR NUESTRA MANO EN LA ACCIÓN

LA ACTIVIDAD PRODUCTIVA DEL HOMBRE
EN SU PRÁCTICA SOCIAL MÁS IMPORTANTE
FUERA DE LA CUAL NO PODRÍA CONSEGUIR EL CONOCIMIENTO
LAS RELACIONES ENTRE LOS HOMBRES
ESTAN DESTINADAS A SATISFACER
SUS NECESIDADES MATERIALES

LUCHA DE CLASES POR LA LIBERTAD
LUCHA DE CLASES POR LA IGUALDAD
LUCHA DE CLASES, SOLIDARIDAD
LUCHA DE CLASES, ARRIBA CON RASH

ES IMPOSIBLE PRETENDER QUE EXISTE IMPARCIALIDAD BURGUESA
TODAS LAS IDEAS SIN EXCEPCIÓN
LLEVAN CONSIGO SU SELLO DE CLASE
ES ASÍ COMNO HA TRANSCURRIDO TODA NUESTRA HISTORIA

LA GUERRA SOCIAL NO SE HA DETENIDO Y NO SE DETENDRÁ
LA BURGUESÍA IRREMEDIABLEMENTE SE HABRÁ DE DERRUMBAR

EN LAS SOCIEDADES PREMODERNAS
HABÍA UN CONOCIMIENTO UNILATERAL
MANIPULADO POR LAS CLASES DIRIGENTES
Y LA BAJA ESCALA DE PRODUCCIÓN
EL PROLETARIADO MODERNO DESPERTÓ
Y ALCANZÓ UNA COMPRENSIÓN GLOBAL DEL MUNDO
GENERANDO UNA CIENCIA VITAL, LA CIENCIA DEL MARXISMO

Sen máis que engadir, pero con toda a intención de que continuemos en contacto, despedímonos coa nosa gratitude por este espazo, camaradas.

UNHA APERTA COMBATIVA E SAÚDOS ANTIFASCISTAS DESDE COLOMBIA

ATT: JUSTICIA ROJA
MÚSICA POLA DITADURA DO PROLETARIADO

NIN PERDÓN, NIN ESQUECEMENTO, NON HABERÁ PIEDADE PARA FASCISTAS E BURGUESES.

GUARDIA BERMELLON

2007-06-23T09:03:00.001-07:00

De seguido entrevistamos a Guardia Bermellón, banda que practica o Rock Proletario e ven de Chile.

1. Como se chama o grupo? Cal é a vosa formación? Repertorio? etc

A agrupación chámase Guardia Bermellón, nace a mediados do ano 2006, polo valeiro de bandas de carácter marxita no noso país. O nome fai alusíon directa aos procesos Socialistas acontecidos no mundo, que nós valoramos e apoiamos de forma militante e participativa, sendo a banda un medio totalmente político de difusión de ideas comunistas. No curto tempo que levamos tocando, tivemos xa moitas presentacións, en diferentes concertos e actividades políticas. Gravamos ata o momento unha Demo de 4 temas que se pode escoitar no noso myspace ou pedir o disco a http://distrot34redskins.blogspot.com/.

A formación é a mesma desde o comezo, Israel á voz, Exequiel á voz e a guitarra, Víctor á guitarra, Diego ao baixo e Fernando á batería.

2.- Qué tipo de música facedes? De que falan as vosas letras? Englovadesvos dentro do Movemento do Rock Proletario? En caso afirmativo, como vedes este movemento tanto a nivel internarcional como no voso país? Qué futuro lle vedes? Qué significa para a vosa banda a pertenza a e este movemento?

Tocamos un pouco de Hardcore, Punk e Oi!. As nosas letras falan en xeral dos problemas que sofre a nosa rexión, dos problemas dentro da esquerda contemporánea, dos novos pasos a seguir ao noso entender para a formación da patria socialista.

Nós facemos Rock Proletario Internacionalista, por iso asumimos o postulado desta corrente político-musical. Vemos que cada día máis bandas se enmarcan dentro desta corrente, tanto no plano internacional como no plano local, por iso cremos que as cousas estánse a facer ben e que máis bandas do mundo sigan denominándose así. Sentímonos orgullosos de pertencer a este movemento xa que nos enche tanto no ámbito musical como no noso real interés que é dar a coñecer as nosas ideas, denunciar a barbarie do capitalismo e realzar mais que nunca que o comunismo é a única alternativa para ter un mundo mellor. Pero que ese futuro non será posible sen a participación activa e militante da clase traballadora, a formación do poder popular e o partido de cadros.

3.- Cómo está a situación política actual no voso país? E como a vedes a nivel internacional?

No noso país igual que no seu, a xente, o/a traballador/a ten un aborrecemento cara á política e isto é grazas às dictaduras fascistas que lles opremeron e desmoralizaron, amáis de desencantarlles para ser partícipes das decisións políticas. As coalicións Social-demócratas governan xunto coa dereita militar e civil, é dicer, un Estado netamente favorable para o burgués e o imperialismo ianqui, que saquea de norte a sur as nosas terras, con soldos indignos para os traballadores e as traballadoras, vivendas precarias, saúde de mala calidade e mercantilista ao igual que a educación. As grandes dinastías reinan mentras o pobo sofre todas as aberracións do sistema neo-liberal.

No plano internarcional, cremos que en Latinoamérica estánse a dar procesos interesantes, pero non totalmente beneficiosos para a clase, pero pouco a pouco vaise avanzando, o capitalismo cada vez se colapsa máis e máis, por iso hai que traballar màis en prol dese movemento cunha loita realmente internacionalista e solidaria.

4.-Hoxendía, polo menos na Galiza, a mocidade está enormemente despolitizada. Creedes que a existencia de bandas como as nosas pode axudar a mudar a situación política da mocidade actual?

Se non creesemos que fora posible, creo que non teríamos este proxecto. A formación de novas bandas de este estilo dan boa conta de que se avanza e de que os obxectivos se van conquerindo.

5.- Para rematar, todo aquelo que se vos ocurra e queirades que apareza na entrevista.

Un saúdo para os compañeiros de Mencer Vermello e para toda a xente de Galiza, que ten que ser unha nación que teña autodeterminación, coma outros pobos oprimidos polo estado español.

Arriba o Rock Proletario!!!

Comunismo ou Barbarie!!

OPCIÓ K-95

2007-06-23T08:26:00.001-07:00

Nesta ocasión brindase para a entrevista outro grupo de Catalunya, Opció k-95. Levan as súas costas máis de 11 anos de vida como grupo facendo música comprometida co seu país.Aqui tedes a entrevista:

Como se chama o grupo e que significa este nome, cando comenzou a súa andaina musical, número de concertos, discografía, formación, ....?

Nos somos Opció K-95, o nome ven de que a nosa opción e coller o kalashnikov musical dende 1995, toda unha metáfora das nosas intencións. Comezamos xuntándonos nun local a finais de 1995 e de momento seguimos en pé e activos a pesares dos 12 anos que xa pasaron dende enton.

A nosa discografía resumida é:

Cap Oportunitat CD (Propaganda pel fet!, 1996)

Mai Morirem CD (Propaganda pel fet!, 1999)

Terra cremada CD (Bullanga records, 2004)

Terra cremada CD (Fire & Flames, 2004) edició alemanya

Best before 2004 CD (Solitude Urbaine, 2005)

Recopilatorios:

Arbúcies 99 CD (Propaganda pel fet!, 1999)

Das Zk empfiehlt: Wir haben eine Welt zu gewinnen CD (Mad Butcher records, 1999)
Revolta Sonora CD (Sons de luita/ Propaganda pel fet!, 2000)

Propaganda si pel fet gràcies CD (Enderrock/ Propaganda pel fet!, 2001)

Solidaritat amb les escoles de la Catalunya Nord CD (Maulets/ Propaganda pel fet!, 2001)

Class Pride World Wide CD (Insurgence records, 2002)

Hate the State CD (Fire & Flames, 2006)

A formación actual está composta por Raúl á batería, Daniel ao baixo, Omar A. e Omar ás guitarras e Carles á voz.

Qué tipo de música facedes? De que falan as vosas letras?

Se ben comezamos cun sonido oi! bastante parello aos clásicos ingleses dos 80, actualmente evolucionamos cara un son mais rápido, con reminiscencias hardcore que define a nosa nova etapa froito das novas incorporacións e a evolución da banda logo de 12 anos. Pero a nivel de letras seguimos estando na protesta, en reinvindicar as nosas raíces como pobo e en berrar ben alto contra todo aquelo que nos parece inxusto.

Englovádesvos dentro do movemento do Rock Proletario? En caso afirmativo, como vedes este movemento tanto a nivel internacional como no voso país?

Se por Rock Proletário enténdese o rock tocado por xente traballadora, obviamente identificamonos con iso ainda que non nos gostan demasiado as etiquetas. Sabemos que se está a xestar unha especie de coordinadora de grupos obreiros a nivel internacional, a cousa parecenos correcta e positiva.

Que futuro lle vedes? Qué significa para a vosa banda a pertenza a este movemento?

O futuro sempre é incerto, ainda que cremos que a solidariedade e a coordinación sempre é satisfactoria, así como poder axudar e que nos axuden bandas de todo o planeta.

Cómo está a situación política actual no voso país? E como a vedes a nivel internacional?

Pois dende o secúlo XVIII seguimos ocupados polo Estado Español, pero o noso pobo pervive e agardamos algún día poder recuperar as nosas liberdades. A nivel internacional pouco a pouco vaise coñecendo máis o caso de Catalunya. Nós cada vez que tocamos por Europa facemos pedagoxía ao respecto, xa que aparte de Euzkadi hai máis nacións oprimidas e entendemos que a solidariedade internacional é básica en calquera loita de liberación nacional.

Hoxendía, polo menos na Galiza, a mocidade está enormemente despolitizada. Creedes que a existencia de bandas como as nosas pode axudar a mudar a situación política da mocidade actual?

Ben, nunca paramos a pensar niso, nos facemos o que cremos necesario e o que nos gosta, se iso ademais serve para que algun ou algunha pense e reflexione pois moito mellor, pero non pretendemos ser os guías espirituais de ninguén, nen moito menos. Follow no leaders, take only inspiration!

Para rematar, todo aquelo que se vos ocurra e queirades que apareza na entrevista.

Grazas pola mesma e un saúdo revolucionario a toda a xente de Galiza, nación irmá e onde sempre é un pracer tocar. Se alguén está interesado na banda pode visitar

http://www.myspace.com/opciok95oi

Visca la terra!

PILSENERS

2007-06-23T08:11:00.000-07:00

Nesta primeira volta das entrevistas que lle imos facer a grupos pertencentes ao movemento do rock proletário ou que son afíns políticamente a el, tócalle o turno a PILSENERS.

Esta banda ven de Catalunya e levan máis de 10 anos facendo o que eles mesmos denominan Rock pola Independencia.

Aqui tedes a entrevista:

Como se chama o grupo e que significa este nome?
Bufff…O grupo chámase Pilseners, este nome ten que ver, como xa sabedes, cunha maneira de facer cervexa.

Cando comenzou a súa andaina musical?
Comezamos a tocar alá polo 94 no barrio de Gracia de Barcelona facendo versións de grupos como Bussiness, Cock Sparrer,…

Número de concertos?
A verdade é que non contamos os concertos que fixemos, pero mais ou menos uns 50 ou 60

Discografía?
Contamos cunha maqueta gravada no 1995, o cd Hacer Roent sobre o 2000, o cd Herois Del Nostre Temps no 2004 e agora saliu un cd coa maqueta remasterizada mais 4 temas inéditos que se chama Early Years

Formación ou formacións anteriores?
Guitarra, Gufre, a bataka oRaül, Baixo o Dani (Prim), e tivemos 2 cantantes, Jordi (Almo) e Fredic.

Qué tipo de música facedes?
Facemos básicamente Rock Pola Independencia(isto engloba a loita pola liberación nacional do noso pobo e a liberación social da nosa clase)

De que falan as vosas letras?
As nosas letra falan de cousas cotiás, do que nos sucede a nos ou por contacto, ao noso entorno

Englobadesvos dentro do movemento do Rock Proletario? En caso afirmativo, como vedes este movemento tanto a nivel internacional como no voso país?

Sí, podese decir que facemos Rock Proletário, a situación en Catalunya está moi bipolarizada, por unha parte hai numerosos grupos de xente nova que fai bandas proletárias e polo outro lado, o apoliticismo está de moda

Que futuro lle vedes?
O futuro é noso, senón pensara iso, non valería a pena estar aquí

Qué significa para a vosa banda a pertenza a este movemento?
Nos estamos orgullosos de defender uns principios desde que comezamos a tocar

Cómo está a situación política actual no voso país? E como a vedes a nivel internacional?
Mal, isto está fatal!!! Peor!!!

Hoxendía, polo menos na Galiza, a mocidade está despolitizada, como a vedes no voso país? Creedes que a existencia de bandas como as nosas pode axudar a mudar a situación política da mocidade actual?
Creo fundamental no traballo das bandas musicais comprometidas para chegar a xuventude cunha mensaxe de rebeldía e revolta, é unha primeira toma de contacto coa política revolucionaria

Para rematar, todo aquelo que se vos ocurra e queirades que apareza na entrevista
Pois nada, adiante co voso traballo, ata a victoria!

PILSENERS